ကွိုင်

လမ်းမထက်က ဒီမီးတိုင်

ဖွင့်လိုက်မှိတ်လိုက်နဲ့ မပြီးနိုင်

တ

ဖြတ်ဖြတ်စီးတဲ့ လျှပ်စစ်မီးတွေဟာ

ကွိုင် ကွိုင် ကွိုင် ကွိုင်

ပိုးစုန်းကြူးတွေ ခြံထဲမြိုင်သလို

မင်းရဲ့စိတ်ဟာ မခန့်မှန်းနိုင်

မိုးလုံးမြူးတွေ ခြုန်းခြုန်းဖြူးရင် ကိုယ်

ငိုင် ငိုင် ငိုင် ငိုင်

စ

ကားများတိုင်းမှာ

ခါးလားမမေးတဲ့

မင်း

ဆား

ငံသိပ်ကာ ဓားလှံစိပ်တဲ့

နှုတ်ခမ်းတစ်စုံနဲ့မင်း

ထားများသွားမလား

တစ်ခါမှမတွေးတဲ့

မင်း

ကိုယ်နဲ့

မင်းနဲ့ကြားက စ

ကားချပ်တိုင်းမှာ

သ

တိကပ်ရမှာ

သိရက်နဲ့ကို

ဝေး

မမြင်နိုင်

သူရေ

ကိုယ့်မီးတိုင်

လေး

ကြင်နာ

သူရေ

ကိုယ်ဓာတ်လိုက်

နေတုန်း

ပဲလေ

မမြင်နိုင်

သူရေ

ကိုယ့်မီးတိုင်

လေး

ကြင်နာ

သူရေ

ကိုယ်ဓာတ်လိုက်

နေတုန်း

ပဲလေ

စိတ်ကောက်ပြီးရင် ပေါက်ကွဲနိုင်သလို

ခြိမ်းခြောက်ပြီးရင် တစ်ယောက်ထဲမှိုင်

ကတောက်ကစ ဖောက်လို့ တောက်စခေါက်မယ်ဆို

bye bye bye bye

နှုတ်ဆိတ်ဝလို့ အကြည့်ချင်းဆိုင်ရင်

အမြဲ ရှုံးနိမ့်ရတဲ့ ဒီပန်းတိုင်

အချစ်နဲ့စစ်မှာ ဖြစ်တဲ့မျဉ်းတွေဟာ

ပြိုင် ပြိုင် ပြိုင် ပြိုင်

နှင်းမုန်တိုင်းကို အတင်းယုံခိုင်းတဲ့

မင်း

လမ်းမအက်အောင်

ခန့်မှန်းရခက်တဲ့

လှိုင်းထန်တဲ့ငလျင်

နေ

ထိုးလို့ပြီးရင် မိုးကြိုးစီးတဲ့

မင်း

ကိုယ်နဲ့

မင်းနဲ့ကြားက

စကားချပ်တိုင်းမှာ

သတိကပ်ရမှာ

သိရက်နဲ့ကို

ဝေး

မမြင်နိုင်

သူရေ

ကိုယ့်မီးတိုင်

လေး

ကြင်နာ

သူရေ

ကိုယ်ဓာတ်လိုက်

နေတုန်း

ပဲလေ

မမြင်နိုင်

သူရေ

ကိုယ့်မီးတိုင်

လေး

ကြင်နာ

သူရေ

ကိုယ်ဓာတ်လိုက်

နေတုန်း

ပဲလေ